HOME | Etcetera

Een nooit vertoonde oorlog

essay

Klaas Tindemans

Over de theatraliteit van het historische fascisme

Volgende week is Etcetera #183: FASCISME er! Lees nu al deze voorpublicatie, waarin Klaas Tindemans zijn geoefende theaterogen richt op het fascisme van Hitler en Mussolini. Wat valt er te vertellen over hun speelstijl als Führer en Duce? Vanwaar de smetteloze kostuums, de charismatische toespraken? Hoe werkte hun machinerie van verleidelijke propaganda, en hoe werden de massabijeenkomsten geënsceneerd? Alle politiek is theater, maar het fascisme, stelt Tindemans, is een spektakel waarin politiek volledig opgaat in esthetiek, met de totale oorlog als enige mogelijke climax.

State of the Future 2026 – Kristien De Proost

“Wat als wij een staat waren, een land?”

Op 2 september 2026 sprak Kristien De Proost haar State of the Future uit tijdens de openingsceremonie van het TheaterFestival in KVS in Brussel. “Wat als wij een staat waren, een land? Hoe kunnen we die verbeelden? Hoe kunnen we de harde letters die we met het woord staat associëren verbuigen, verzachten en laten uitdijen?”

Kristien De Proost

statement

State of the Future 2026 – Frederico Araujo

A Forest of the Future

On September 2, 2026, Frederico Araujo delivered his State of the Future during the opening ceremony of the TheaterFestival at KVS in Brussels. “We know that making a living as an artist is difficult for a person who was born here. Imagine what it is like for someone who was not?”

Frederico Araujo

statement

Outside eyes from Bangkok: Sasapin Siriwanij

Making theatre at the standstill of time

In her second column, Thai producer and artist Sasapin Siriwanij writes about the temporal discrepancy in Bangkok. The city is evolving at a furious pace, but the Ministry of Culture is turning back time and promoting Thai identity and traditional clothing. Everything is fast-changing, yet people feel they are not moving anywhere. In the refuge of the theater however, artists can set up their own kind of clock.

Sasapin Siriwanij

column

Nieuwsbrief

Costa Kritiek

Aflevering 3: Rudi Laermans

Bienvenidos op Etcetera’s Costa Kritiek! Vanonder hun parasol sturen critici Rudi Laermans en Margot De Grave Loyson elkaar deze zomer brieven over hun vak als recensent en de staat van kunstkritiek. In zijn tweede brief gaat Rudi Laermans in op de mogelijke blinde vlekken van ‘zelfreflexieve kritiek’, de klassenblindheid van het Vlaamse kritiekveld, en het belang van de schriftuur van een recensie.

Rudi Laermans

special

Reflectie in de spiegel

Waarheen met reflectie en kritiek over en in onze podiumkunsten?

Hoe staat het met de reflectie en de kritiek over de podiumkunsten in Vlaanderen? Is kritiek altijd reflectie? Is reflectie altijd kritiek? Over deze vragen, direct gelinkt aan de vijfde functie in het Kunstendecreet, organiseerden Kunstenpunt en de onafhankelijke media Etcetera, pzazz, rekto:verso en Theaterkrant op 3 augustus in Oostende een reflectiemoment met zo’n vijftig critici, beschouwers en cultuurwerkers in Vlaanderen en Nederland. Waar liggen de uitdagingen en kansen voor de komende jaren? Naast de vraag wat ‘reflectie’ precies inhoudt, overheerste vooral het besef dat sociale media een groeiende impact hebben, en de financiële realiteit een en ander bemoeilijkt.

Noah Lena Vercauteren

reportage

Aan alle jonge makers: néé, je hoeft geen perfecte voorstelling te maken

Een pleidooi voor meer experiment en ambitieuze dromen

Kersvers afgestudeerd theatermaker Hannah Jens ziet dat veel generatiegenoten met hun masterproef al een perfect visitekaartje willen afleveren, want de druk is groot en de kansen zijn schaars. Bij de start van het Toneelscholenfestival roept ze iedereen op om het experiment te omarmen, wars van de smaak van publiek of programmatoren. “We moeten nu maken wat we willen maken en als het flopt betekent dat niet dat er nooit meer iemand naar ons werk zal komen kijken.”

Hannah Jens

opinie

Het nieuwe fascistische lichaam

Sexy racisme en de fascistische afkeer van mensen met een handicap

Ranke, naakte vrouwen op verkiezingsaffiches en een spottende afkeer van handicaps: uiterst rechts is geobsedeerd door een welbepaald lichaamsbeeld. In The New Fascist Body ontleedt cultuurhistoricus Dagmar Herzog de fysieke fixaties van het hedendaagse fascisme, van de Duitse AfD tot Donald Trump. Etcetera brengt een unieke vertaling van het eerste hoofdstuk uit haar spraakmakende boek.

Dagmar Herzog

artikel

Nieuwsbrief