HOME | Etcetera

Being Britney – Colette Goossens

recensie

Charlotte De Somviele

Het prisonneke van de psychoticus

In Being Britney smelt Colette Goossens haar ervaring met psychose samen met die van Britney Spears, de vrouw die onder verpletterende druk van de popindustrie en haar familie haar grip op de realiteit verloor. Goossens toont, even doorleefd als delicaat, hoe eenzaam het is om in een parallelle wereld te leven en dat niemand het label ‘gek’ verdient.

Alles moet weg – Dries Verhoeven [NL]

Geen diefstal, maar verzet

“Alles moet weg.” We kennen de slogan allemaal van winkels die bij een sluitingsuitverkoop hun winst nog even snel willen opkrikken. In de voorstelling van Dries Verhoeven, die in 2024 op het Holland Festival in première ging, krijgt die zin een veel scherpere, subversieve lading. Gebaseerd op onderzoeksinterviews en teksten van Jean Genet, Karl Marx en Slavoj Žižek, biedt de voorstelling inzicht in het hoe en waarom van een winkeldief. Want hoewel de persoonlijke kick zeker meespreekt, zien de geïnterviewden stelen vooral als een politieke daad: het is hun strijd tegen supermarkten en wat zij zien als een verrot kapitalistisch systeem. Verhoeven, die dit jaar ook het Nederlands paviljoen op de Biënnale van Venetië verzorgde, bracht deze maatschappijkritische voorstelling op Theater aan Zee voor het eerst naar België.

Eivind Haugland

recensie

Alles moet weg – Dries Verhoeven [EN]

Not theft, but resistance

“Everything must go”. We all know the slogan shops use to maximize profit in closing down sales. In Dries Verhoeven’s performance, which premiered at the Holland Festival in 2024, he lends the term a more subversive meaning. Based on research interviews and texts by Jean Genet, Karl Marx and Slavoj Žižek, the performance offers insight into the why and how of a shoplifter. Even though the personal adrenalin kick is mentioned as a motivation, the interviewees first and foremost declare shoplifting a political act: it is their war against supermarkets and what they see as a rotten capitalistic system. Verhoeven, who was responsible for the Dutch pavilion at this year’s Biennale in Venice, brought this capitalist-critical performance for the first time to Belgium at Theater aan Zee last week.

Eivind Haugland

recensie

Dignity – Chokri Ben Chikha / Action Zoo Humain

Provocatief cynisme

Als individuen of groepen hun waardigheid verliezen door structureel onrecht en ontmenselijking, hoe kunnen ze die dan terugwinnen? Dignity werpt de netten breed uit. De nieuwste Action Zoo Humain legt verbanden tussen het koloniale ruiterstandbeeld op de dijk van Oostende, de Tunesische ‘menselijke zoo’ tijdens de Gentse wereldexpo van 1913 en de actuele Ceuta-crisis.

Sébastien Hendrickx

recensie

Nieuwsbrief

Iemands Zus – Mira Bryssinck / Par Hasard & VIERNULVIER

De tedere schaduw van een zus

Je zit met je zus in de auto, met elk een sigaret en harde techno, en denkt na over vervlogen jaren. Over de moeilijke en ook mooie momenten van een zusterband onder spanning. In Iemands Zus neemt Mira Bryssinck het publiek mee in innige gesprekken, typische zusterruzies en ouders die proberen om te gaan met een situatie waar geen handboek voor bestaat. Er is namelijk een belangrijke extra spanningslaag: de ene zus heeft een beperking, de andere niet.

Noah Lena Vercauteren

recensie

Middle Class Babypunk – Egon Schoelynck

Kleurrijk concert-cosplay voor een grauwe werkelijkheid

Middle Class Babypunk is een concert-cosplay. De podiumvloer ziet eruit als de speelhoek van een kind: een plastieken trompet, een kleine gele gitaar, een wolkenlampje, een puzzeltapijt met auto’s erop, een kleine rode stoel, een mini-piano, een fluit met flashy groene accenten, een speelmicrofoon gekoppeld aan een mini-versterker en op het statief nog een andere geelroze plastieken kindermicrofoon. Egon Schoelynck verzorgt concept, stem, gitaren, trompet, fluit, drums, tekst, scenografie én kostuum voor zijn one-bald-man-punkband Middle Class Babypunk.

Maïté Onyeka Egeolu

recensie

De blauw – Lara Staal & NTGent

De politie, wiens vriend?

In De blauw schetst Lara Staal een portret van de ontstoken relatie tussen politie en jongeren. Het relaas van rouwige agenten wordt afgewisseld met strakke spoken word en af en toe een vonk verbeelding in een bondige voorstelling. Aan De blauw is duidelijk veel luisteren voorafgegaan: een veelheid van verhalen passeren de revue in korte scènes die grote vragen oproepen, maar eenduidige antwoorden schuwen.

Sixtine Bérard

recensie

Ta Mal Ou – Louise Bergez en Laurens Aneca/Malpertuis

Een diagnose, een diagnose, mijn koninkrijk voor een diagnose

Actrice Louise Bergez zocht jarenlang naar een verklaring voor haar chronische pijn. Die hopeloze zoektocht langs allerhande dokters en alternatieve genezers deelt ze nu in Ta mal ou, in een regie van Laurens Aneca. Onder de slapstick zag Tom Rummens een steengoede, beklijvende voorstelling over de tekortkomingen van onze gezondheidszorg, die er niet in slaagt de mens als een geheel te zien. En wat een topactrice is Bergez!

Tom Rummens

recensie

Nieuwsbrief