HOME | Etcetera

Artists’ Entrance: Trajal Harrell

interview

Trajal Harrell

In Artists’ Entrance, we ask artists about their life and work. Today: Trajal Harrell. Harrell gained international renown as choreographer through his pioneering engagement with the New York voguing ballroom scene, early postmodern dance and butoh. He is a frequent guest on Belgian stages, presenting The Romeo at DE SINGEL on 23 and 24 October 2026. In April 2027, he will “sashay to Schubert” with the world premiere of Winterreise at Opera Ballet Vlaanderen.

Please, Open The Curtains – Ferenc Balcaen & NTGent

De doodsdrift van de melancholicus

De jonge theatermaker Ferenc Balcaen bewandelt een spannend pad: hij maakt voorstellingen die niet gedreven worden door plot of psychologie, maar simpelweg iets in beeld (en geluid) brengen: een drift, een angst, een toestand. Hij giet het menselijke onderbewuste in beeldende landschappen en laat ons kijken naar onszelf, neen, als het goed is laat hij ons verdwijnen in onze eigen onderbuik.

Evelyne Coussens

recensie

Broken Home, My Shrine – Alix Konadu/Moussem & KVS

Beweging is wie we zijn

Voor haar eerste eigen project, geproduceerd door Moussem, verzamelde de Belgisch-Ghanese actrice en maker Alix Konadu jarenlang persoonlijke verhalen van mensen die hun thuis en hun land achterlieten. Tegenover de pijn van nergens bij te horen creëren de spelers een aanstekelijke sfeer van vriendschap en verbinding. Maar aan het slot mist dit statement tegen het geweld van grenzen nog wat tegendruk.

Persis Bekkering

recensie

Confessie – Raven Ruëll & Bruno Vanden Broucke

De kunstmarkt maakt de kunstenaar

Raven Ruëll en Bruno Vanden Broucke schreven Confessie, een heldere monoloog over Lasse Vonk, een man uit de mijnstreek. Ze inspireerden zich daarbij losjes op het absurd-tragische De gedaanteverwisseling van Franz Kafka. Vonk tekende al heel jong prachtig met houtskool, en later komt hij op de kunstmarkt terecht. Zonder dat goed te beseffen verloochent hij zichzelf meer en meer. Maar daar houdt hij geen trauma aan over. Van een metamorfose is amper sprake. Confessie is een cirkelvormige vertelling, maar je vraagt je af wat er onderweg aan écht interessants gebeurd is.

Klaas Tindemans

recensie

Nieuwsbrief

Iphigenia – De Roovers

Geef mij maar het verzet van Klytamnestra

Theatercollectief De Roovers brengt in zijn nieuwste productie een actuele versie van Iphigenia in Aulis van Grieks tragediedichter Euripides. In de bewerking van Portugees schrijver en theatermaker Tiago Rodrigues weigert de koningsdochter zich te onderwerpen aan goddelijke willekeur of beslissingen van mannen die zo graag oorlog willen voeren. De voorstelling toont een intrigerende inkijk als je ze gaat lezen als een heuse familieopstelling – de ongemakkelijke relationele dynamieken lichten op. Alleen komt voor mij de figuur van Klytamnestra er veel sterker uit dan die van Iphigenia. Komt dat door mijn persoonlijke feministische visie?

Mia Vaerman

recensie

Lullabye – Anneleen Keppens

Wie zorgt er voor wie zorgt?

Wie zorgt er voor wie zorgt? Dat is de wat enigmatisch geformuleerde kern van Lullabye, de danssolo van Anneleen Keppens die in première ging tijdens AMOK, een festival rond kunst en zorg, georganiseerd door Kunstencentrum KAAP op de site van het psychiatrisch ziekenhuis Onze Lieve Vrouw in Brugge. Daarin staat een moeder centraal, als oerbeeld van de zorgende. Geen zorgrelatie die in principe zo volstrekt vervlochten is als die tussen een moeder en haar kind. Deze relatie verschijnt in Lullabye als een bijna heilige twee-eenheid.

Tom Rummens

recensie

All Day I Dream About Soccer (ADIDAS) – Ahilan Ratnamohan

Kickabout in de black box

Voetbal gaat over aura, présence en stijl, dat weet Ahilan Ratnamohan als geen ander. Met zijn exceptionele verzameling truitjes voert hij ons langs het wapperende paardenstaartje van Roberto Baggio, zijn jeugd in Sydney, en de uitverkoop van het spelletje aan malafide sjeiks en shareholders. Ratnamohans veelzijdige vertelvreugde werkt aanstekelijk, maar bij gebrek aan focus en spanning blijft ADIDAS een informele, ongedwongen oefenmatch.

Floris Baeke

recensie

Traum – Roeshoofd

Het zwijgen lijkt doorbroken, maar toch niet helemaal

Roeshoofd wilde een theaterbewerking maken van Maus, de graphic novel van Art Spiegelman. Het gezelschap rond Simon De Vos en Lukas Bulteel verkreeg de rechten niet, en dus schreven ze Traum, hun eigen verhaal over genocide. ‘Vossen’ en ‘konijnen’ leven naast elkaar, niet mét elkaar, en elk contact lijkt geforceerd in een collage van gewelddadige conflicten. Een kwartet uitstekende toneelspelers vertelt dit verhaal, in een streng decor (Stef Stessel) maar de speelhouding blijft nogal voorzichtig, alsof de vertelling zelf al heftig genoeg is.

Klaas Tindemans

recensie

Nieuwsbrief