Jaargang 28, nr. 120, februari 2010
Redactioneel: Seksstaking
Van opera houden
Wat betekent dat: ‘van opera houden’? Het is houden van een kunstvorm die zelden bevredigt, zegt Eric de Kuyper. In Hamburg zag hij de Don Carlos die regisseur Peter Konwitschny enkele jaren geleden voor de opera van Wenen maakte. Vanaf 12 februari is deze enscenering ook in Antwerpen te zien. ‘Ach, wat kan opera toch fantastisch mooi zijn! Als…’
De arrière-garde in Vlaanderen
Tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog waren massaspelen in Vlaanderen erg populair. Thomas Crombez legt uit hoe de combinatie van modernisme en traditionalisme ervoor zorgde dat de Vlaamse massaspelen van de jaren dertig een interessant voorbeeld zijn van wat William Marx de ‘arrière-garde’ noemde.
Josse De Pauw: ‘Ik voel me het best in relatieve chaos’
Naar aanleiding van zijn Brusselse retrospectieve in de KVS, het Théâtre National en de CINEMATEK sprak Evelyne Coussens met Josse De Pauw, de rasspeler met onrust in de ziel. ‘Ik ben geen groepsmens noch een Einzelgänger – ik ben de combinatie van beide.’
De dunne spoeling van de ‘Theaterimpulse’
Lijdt het Duitse theater aan creatieve bloedarmoede? En zo ja, hoe komt dat? Pieter T’Jonck zag enkele voorstellingen van het festival ‘Impulse’, dat het beste van het ‘freie Theater’ van het hele Duitse taalgebied toont.
MERCE CUNNINGHAM
Dansen tegen de tijd
Meer dan vijftig jaar lang stond Merce Cunningham (1919-2009) in zijn eentje symbool voor de avant-garde van de Amerikaanse dans. Aan choreograaf en danshistoricus Alexander Baervoets stelden we de vraag: zal zijn werk blijven voortbestaan? En hoe? ‘Cunningham was al bij leven vergeten. Hij produceerde nog wel werk en het gezelschap toerde, maar men beschouwde hem de laatste jaren als een relict, een icoon.’
MERCE CUNNINGHAM
Boris Charmatz: ‘We hebben de neiging om de geschiedenis van de dans te veel in hokjes te steken’
Gilles Amalvi sprak met danser en choreograaf Boris Charmatz over de voorstellingen die hij maakte op basis van de foto’s in David Vaughans boek Merce Cunningham: Fifty Years. Het leverde o.a. Flip Book op, dat in februari in Brussel te zien is.
Het akoestisch imaginaire
Onze cultuur wordt sterk door het visuele bepaald. We dreigen daarbij wel eens te vergeten hoezeer ons denken en handelen worden beïnvloed door stemmen en klanken. Danswetenschapper Gerald Siegmund laat zien hoe werken met de stem of het akoestische niveau in een dansvoorstelling gelijk staat aan werken met het lichaam. Hij vertrekt vanuit Heterotopia van William Forsythe, dat vorig jaar op het Kunstenfestival te zien was.
COLUMN
Aengespoeld, John Zwaenepoel
KRONIEK
Reinhilde Decleir & Tutti Fratelli, Lysistrata, door Kristien Hemmerechts
Arne Sierens / Het Paleis & Cie Cecilia, Apenverdriet, door Evelyne Coussens
Lucas Vandervost / De Tijd, Ibsen³, door Christophe Van Gerrewey
BOEK
Rudolf Boehm, Tragiek. Van Oedipus tot Faust, door Ivo Kuyl
Henk Oosterling, Woorden als daden. Rotterdam Vakmanschap/ Skillcity (rvs) 2007-2009, door Erwin Jans
Abattoir Fermé, Anatomie. 10 jaar slachten, door Christophe Van Gerrewey
FILM
Dorothée van den Berghe, My Queen Karo, door Marc Holthof
Nabil Ben Yadir, Les Barons, door Dirk Verstockt
DE GEBEURTENISSEN
Van midden november 2009 tot midden januari 2010
